Jak sprawdzić rok opony? Prosty poradnik dla kierowców

Patrzysz na swoje koła i zastanawiasz się, ile lat mają opony i czy nadal są bezpieczne. W codziennej jeździe ta informacja ma dużo większe znaczenie, niż wygląda na pierwszy rzut oka. Z tego poradnika dowiesz się, jak samodzielnie sprawdzić rok opony z kodu DOT i co ta data naprawdę dla ciebie oznacza.

Co oznacza rok produkcji opony dla kierowcy?

Na boku każdej opony znajdziesz ciąg liter i cyfr zwany kodem DOT. Ostatnie cztery cyfry tego oznaczenia określają tydzień i rok, w którym dana opona opuściła fabrykę. Przykład wygląda tak: DOT J3EX 4211 – te cztery ostatnie cyfry to źródło informacji o dacie produkcji, a nie o tym, ile lat faktycznie ma guma w dniu, kiedy ją oglądasz.

Trzeba więc rozróżnić dwie rzeczy: datę produkcji oraz wiek opony liczony od tego momentu do dnia, kiedy ją sprawdzasz. Wiek opony to już konkretny okres w latach, który możesz łatwo obliczyć po odczytaniu daty z kodu DOT. To z kolei przekłada się bezpośrednio na poziom bezpieczeństwa, zachowanie samochodu na drodze i przewidywaną trwałość ogumienia w kolejnych sezonach.

Od tego, jak stara jest guma, w dużym stopniu zależy, jak opona zachowuje się w różnych warunkach. Z wiekiem mieszanka twardnieje, a konstrukcja wewnętrzna stopniowo traci elastyczność. Zmienia to nie tylko przyczepność, ale także komfort i stabilność jazdy, które odczuwasz przy każdym hamowaniu i w każdym zakręcie.

Na to, jak wiek wpływa na bezpieczeństwo jazdy, najlepiej spojrzeć przez pryzmat kilku konkretnych obszarów:

• przyczepność na mokrej nawierzchni i śniegu – starsza, stwardniała guma gorzej „wgryza się” w asfalt i śnieg, łatwiej o poślizg,
• droga hamowania – wydłuża się, bo opona ma gorszy kontakt z nawierzchnią i trudniej jej odprowadzać wodę,
• odporność na przebicia i uszkodzenia – wiekowa opona jest bardziej podatna na przecięcia, pęknięcia i uszkodzenia od krawężników,
• stabilność w zakrętach – mniej elastyczna guma i zmęczona konstrukcja pogarszają trzymanie toru jazdy przy wyższych prędkościach,
• komfort i hałas – twarda, stara opona częściej „stukocze”, gorzej tłumi nierówności i generuje więcej szumu toczenia,
• ryzyko nagłego pęknięcia przy dużych prędkościach – zmęczony materiał może nie wytrzymać obciążeń przy jeździe autostradowej lub po mocnym uderzeniu w dziurę.

Sam rok produkcji nie opisuje jednak całej historii opony. Dwie opony z tego samego tygodnia i roku mogą być w zupełnie innym stanie. Jedna mogła pracować na aucie służbowym jeżdżącym codziennie z dużą prędkością, druga leżała w chłodnym magazynie lub jeździła sporadycznie i była serwisowana w tym samym warsztacie od lat. Dlatego młoda opona źle traktowana może być mniej bezpieczna niż kilkuletnia, ale prawidłowo użytkowana i przechowywana.

W praktyce stosuje się także wytyczne oparte na normach i doświadczeniu producentów. Polska Norma PN-C-94300-7:1997 mówi, że opona może być traktowana jako pełnowartościowa do 36 miesięcy od daty produkcji, pod warunkiem prawidłowego magazynowania. W realnej eksploatacji, przy rozsądnym użytkowaniu i składowaniu, przyjmuje się zwykle, że ogumienie zachowuje odpowiednie właściwości przez około 5–8 lat od daty wytworzenia, ale każda decyzja o dalszej jeździe powinna wynikać z oceny faktycznego stanu opony.

Jak znaleźć kod DOT na oponie?

Kod DOT wytłoczony jest na tzw. ścianie bocznej opony, czyli na boku widocznym z zewnątrz samochodu. Tworzy go ciąg liter i cyfr, a na samym końcu znajdziesz cztery cyfry mówiące o tygodniu i roku produkcji. Pełne oznaczenie DOT bywa wybite tylko po jednej stronie opony, więc od tej „złej” strony możesz czasem widzieć jedynie część kodu, bez daty.

Żeby znaleźć kod DOT bez zdejmowania koła, warto działać spokojnie krok po kroku:

• ustaw koło tak, aby bok opony był dobrze widoczny – możesz skręcić kierownicą lub delikatnie przetoczyć auto,
• oczyść bok opony z brudu, błota i piasku, bo kurz skutecznie maskuje wytłoczone napisy,
• odszukaj wszystkie oznaczenia na boku i odróżnij kod DOT od innych informacji, takich jak rozmiar (np. 205/55 R16), indeks nośności czy prędkości,
• zlokalizuj fragment zaczynający się od liter „DOT”, po których występuje ciąg znaków,
• na samym końcu tego ciągu znajdź cztery cyfry w owalnej obwódce lub prostokątnej ramce – to szukana data produkcji.

Jak znaleźć napis DOT na boku opony?

Napis „DOT” wygląda jak zwykłe, wytłoczone w gumie litery, zazwyczaj ułożone w jednej linii z innymi oznaczeniami. Najczęściej znajduje się mniej więcej w połowie wysokości boku opony lub bliżej felgi, obok informacji o rozmiarze i modelu. Zaraz za tym skrótem zobaczysz dalszą sekwencję liter i cyfr, która opisuje producenta, fabrykę, rozmiar i na końcu tydzień oraz rok produkcji.

Podczas szukania skrótu DOT możesz ułatwić sobie życie kilkoma prostymi trikami, które sprawdzają się nawet przy zabrudzonych kołach:

• użyj latarki w cieniu lub w garażu, bo boczne napisy na oponie są dużo lepiej widoczne przy bocznym oświetleniu,
• obracaj koło tak, aby kolejne fragmenty boku znajdowały się na wysokości oczu, zamiast zginać się przy ziemi,
• dokładnie oczyść bok opony z piasku i błota – nawet cienka warstwa brudu skutecznie maskuje delikatne wytłoczenia,
• powoli przesuwaj wzrok po całym obwodzie, nie omijając fragmentu przy zaworze, gdzie często gromadzi się najwięcej zanieczyszczeń.

Warto wiedzieć, że pełne oznaczenie z czterocyfrową datą produkcji może być wybite wyłącznie po jednej stronie opony. Po drugiej stronie masz wtedy często tylko skróconą wersję kodu DOT, bez zakończenia z tygodniem i rokiem. Dlatego gdy patrzysz na oponę założoną na aucie, może się zdarzyć, że zewnętrzna strona wcale nie pokazuje fragmentu z datą.

Co zrobić gdy nie widzisz oznaczenia DOT na założonej oponie?

Brak widocznego końca kodu DOT po zewnętrznej stronie koła jest bardzo częsty. Producent mógł umieścić pełny kod z czterema cyframi daty od strony wewnętrznej, niewidocznej bez podniesienia samochodu lub zdjęcia koła. Od zewnątrz widzisz wtedy tylko początek oznaczenia, bez fragmentu z tygodniem i rokiem.

W takiej sytuacji możesz skorzystać z kilku rozwiązań, które pozwolą odczytać datę bez zbędnego ryzyka:

• delikatnie przetocz samochód do przodu lub do tyłu, aby kolejno obejrzeć cały obwód każdej opony z zewnątrz,
• jeśli to nie pomaga, unieś auto sprawnym lewarkiem w miejscu przewidzianym przez producenta i obróć koło ręką, zachowując pełne bezpieczeństwo pracy,
• gdy mimo tego nie widzisz czterocyfrowej daty, poproś warsztat wulkanizacyjny o zdjęcie koła i odczytanie pełnego kodu DOT po wewnętrznej stronie.

Jeśli na żadnej stronie opony nie potrafisz znaleźć nawet skrótu DOT, sprawa robi się poważniejsza. Brak jakiegokolwiek takiego oznaczenia może świadczyć o nietypowym pochodzeniu ogumienia, na przykład o produkcie spoza rynków, gdzie wymagany jest kod DOT, o nalewce niewiadomego pochodzenia, bardzo starej oponie lub wyrobie, który nie spełnia aktualnych standardów. W takim przypadku najlepiej skonsultować się z fachowcem i bardzo ostrożnie podchodzić do dalszej jazdy na takim komplecie.

Podczas szukania kodu DOT na założonych kołach nie wchodź pod samochód bez podpór ani innych zabezpieczeń. Używaj tylko stabilnego lewarka ustawionego w odpowiednim punkcie nadwozia i zabezpiecz auto klinami pod kołami. Jeśli nie czujesz się pewnie przy unoszeniu pojazdu, zleć odczyt DOT w warsztacie zamiast ryzykować własne zdrowie.

Jak czytać oznaczenie DOT i sprawdzić rok opony?

Oznaczenie DOT na oponie to nie tylko data produkcji. To także potwierdzenie, że dana opona spełnia wymagania amerykańskiego Departamentu Transportu, który wprowadził ten system znakowania. W jednym ciągu znaków zakodowane są informacje o producencie, zakładzie produkcyjnym, rozmiarze lub konstrukcji oraz właśnie o tygodniu i roku wytworzenia. Dla kierowcy najważniejsza jest końcówka z czterema cyframi.

Pełny kod DOT składa się z kilku elementów ułożonych zawsze w tej samej kolejności, które można opisać następująco:

• litery „DOT” – informują, że opona została wyprodukowana zgodnie z wymaganiami Departamentu Transportu,
• kod producenta i zakładu – ciąg literowo-cyfrowy identyfikujący firmę i konkretną fabrykę, np. zakład Matador A.S. w miejscowości Puchov na terenie kraju Słowacja,
• dalsze znaki opisujące model, rozmiar i konstrukcję opony – ten fragment jest przydatny głównie producentom, serwisom i przy akcjach serwisowych,
• końcowa czterocyfrowa sekwencja – dwie pierwsze cyfry oznaczają tydzień produkcji, dwie kolejne dwie ostatnie cyfry roku produkcji, czyli dokładną datę wytworzenia opony.

Ostatnie cztery cyfry kodu DOT są często umieszczone w lekko podniesionej, owalnej ramce lub prostokątnej obwódce, żeby łatwiej je znaleźć wzrokiem. Zdarza się, że część znaków jest starta przez wiek lub uszkodzenia boku opony, co utrudnia odczytanie daty. Gdy masz wątpliwości co do tego fragmentu, warto poprosić specjalistę o ocenę, a oponę z praktycznie nieczytelnym DOT traktować jako produkt o niepewnej historii.

Jak wygląda przykładowy kod DOT na oponie?

Żeby lepiej zrozumieć, jak działa oznaczenie DOT, najłatwiej posłużyć się konkretnym przykładem. Kod widoczny na boku może wyglądać na pierwszy rzut oka skomplikowanie, ale po rozbiciu na części staje się prosty do odczytania. Przykład z praktyki to chociażby zapis „DOT J3EX 4211”.

Taki kod można podzielić na następujące fragmenty:

• DOT – informacja, że opona spełnia wymagania Departamentu Transportu,
• J3EX – ciąg identyfikujący konkretnego producenta i fabrykę, np. oponę marki Matador wyprodukowaną w zakładzie Matador A.S. w miejscowości Puchov na terenie kraju Słowacja,
• środkowy fragment (tu również „J3EX” lub inny kod) – określa rozmiar, model czy typ opony, co jest szczególnie ważne dla producenta i serwisów technicznych,
• 4211 – data produkcji; „42” oznacza 42 tydzień roku, a „11” to rok 2011.

Niezależnie od tego, czy oglądasz oponę klasy premium, budżetową, letnią czy zimową, zasada odczytu końcówki kodu DOT jest taka sama. Pierwsze dwie cyfry podają tydzień produkcji, kolejne dwie cyfry rok w skróconej formie, a wcześniejsze litery i cyfry służą do identyfikacji producenta oraz serii produkcyjnej. Jako kierowca potrzebujesz głównie ostatniego fragmentu, który pozwala policzyć faktyczny wiek opony.

Jak odczytać tydzień i rok produkcji z kodu DOT?

W końcowym, czterocyfrowym fragmencie kodu DOT, zasada jest jedna i bardzo prosta. Dwie pierwsze cyfry określają numer tygodnia produkcji w roku, od 01 do 52 (czasem 53). Dwie ostatnie cyfry wskazują dwie ostatnie cyfry roku produkcji, przy czym mówimy tu o oponach wyprodukowanych po roku 2000, gdzie zapis jest czterocyfrowy.

Dla lepszego zrozumienia przydają się konkretne przykłady czterocyfrowych zakończeń i ich odczytania:

• 4208 – 42 tydzień 2008 roku, czyli mniej więcej koniec października lub początek listopada,
• 0119 – 1 tydzień 2019 roku, co odpowiada pierwszym dniom stycznia,
• 5117 – 51 tydzień 2017 roku, czyli okolice połowy grudnia.

Kiedy już znasz tydzień i rok produkcji, możesz łatwo policzyć wiek opony w momencie sprawdzania. Warto jednak podkreślić, że sam wiek w latach to tylko jeden z parametrów. Równie ważne są głębokość bieżnika, ewentualne pęknięcia na boku, ślady przegrzania czy historia napraw, dlatego decyzji o eksploatacji lub wymianie nie opiera się wyłącznie na liczbie lat odczytanej z DOT.

Jak sprawdzić rok produkcji opony wyprodukowanej przed 2000 rokiem?

W przypadku opon wyprodukowanych przed 2000 rokiem stosowano inny system oznaczania daty. Zamiast czterech cyfr na końcu kodu DOT, była tam jedynie trzycyfrowa sekwencja. Dwie pierwsze cyfry oznaczały tydzień produkcji, a trzecia – rok w danej dekadzie, co bez dodatkowych danych nie pozwala na precyzyjne określenie konkretnego roku kalendarzowego.

Takie stare kody wyróżniają się kilkoma cechami, które można wychwycić już przy pierwszym oględzinach opony:

• na końcu kodu DOT znajduje się tylko trzycyfrowy fragment, bez zera z przodu tygodnia,
• czasem obok ostatniej cyfry widoczny jest mały trójkątny znacznik, który wskazuje, że opona pochodzi z lat dziewięćdziesiątych,
• każda opona z takim trzycyfrowym kodem jest dzisiaj bardzo wiekowa, co oznacza zaawansowane starzenie gumy i osłabienie konstrukcji,
• stare ogumienie z takim oznaczeniem nie było projektowane z myślą o współczesnych prędkościach i obciążeniach, które są standardem w dzisiejszych autach.

Z uwagi na ekstremalny wiek opony oznaczone kodem z trzema cyframi nie nadają się już do normalnego ruchu drogowego. Mogą co najwyżej służyć jako ogumienie pokazowe, do celów szkoleniowych lub technicznych, na przykład do przetoczenia auta po warsztacie przy małej prędkości. Do codziennej jazdy taka opona nie daje już akceptowalnego poziomu bezpieczeństwa.

Jakie inne informacje kryją się w oznaczeniu DOT?

Oprócz samej daty produkcji w oznaczeniu DOT kryje się wiele dodatkowych danych. Poszczególne fragmenty literowo-cyfrowe poprzedzające czterocyfrową datę pozwalają dokładnie zidentyfikować producenta, fabrykę, model, konstrukcję i partię produkcyjną opony. To swoisty „numer PESEL” dla ogumienia, dzięki któremu serwisy i producenci wiedzą, skąd dana sztuka pochodzi.

W kodzie DOT można zatem odczytać kilka rodzajów informacji, które przydają się głównie serwisom i producentom:

• identyfikator producenta opony – przypisany konkretnym markom, takim jak np. Matador,
• kod zakładu produkcyjnego – pozwalający ustalić, w której fabryce dana opona powstała, np. w zakładzie Matador A.S. w miejscowości Puchov,
• kod rozmiaru, konstrukcji i modelu – łączący rozmiar, typ bieżnika i przeznaczenie opony,
• oznaczenie partii lub serii produkcyjnej – wykorzystywane przy wewnętrznej kontroli jakości,
• informacje przydatne przy akcjach serwisowych i wycofywaniu wadliwych serii z rynku.

Dzięki tym informacjom producenci i serwisy mogą szybko odnaleźć konkretne partie ogumienia, gdy pojawia się potrzeba ich sprawdzenia lub wymiany. Kierowca, który ma wątpliwości co do pochodzenia opon, może porównać dane z DOT z informacjami na stronie producenta lub z dokumentami zakupu i upewnić się, że ma do czynienia z produktem oryginalnym, a nie przypadkowym zamiennikiem niewiadomego pochodzenia.

Jak długo opona zachowuje swoje właściwości po dacie produkcji?

Producenci i normy techniczne od lat analizują, jak długo opony zachowują swoje parametry po opuszczeniu fabryki. Polska Norma PN-C-94300-7:1997 przyjmuje, że ogumienie można traktować jako pełnowartościowe do 36 miesięcy od daty produkcji, jeżeli jest prawidłowo przechowywane w hurtowni lub magazynie. Oznacza to, że nowa opona z magazynu sprzedawcy może mieć już kilka lat i nadal być produktem „nowym” z technicznego punktu widzenia.

W praktyce eksploatacyjnej przyjmuje się, że w normalnych warunkach użytkowania prawidłowo przechowywane i serwisowane opony zachowują satysfakcjonujące właściwości przez około 5–8 lat od daty wytworzenia. Nie istnieje jednak jedna sztywna „data ważności” identyczna dla każdej opony, bo tempo starzenia zależy od wielu czynników. Dopiero połączenie wieku z oceną faktycznego stanu gumy daje rozsądny obraz sytuacji.

Na tempo utraty właściwości wpływa wiele bardzo konkretnych czynników związanych z użytkowaniem i przechowywaniem opon. Warto spojrzeć na nie jak na listę rzeczy, które możesz zrobić lepiej lub gorzej w codziennej eksploatacji:

• przebieg i typowe obciążenia auta – częsta jazda z pełnym ładunkiem mocniej „męczy” opony,
• styl jazdy – gwałtowne przyspieszenia, ostre hamowania i szybkie pokonywanie zakrętów przyspieszają zużycie gumy,
• jazda z wysokimi prędkościami – długie odcinki autostradowe powodują nagrzewanie się opon i przyspieszone starzenie,
• nieprawidłowe ciśnienie w oponach – zarówno zbyt niskie, jak i zbyt wysokie niszczy konstrukcję i bieżnik,
• ekspozycja na wysokie i bardzo niskie temperatury oraz promieniowanie UV – na przykład długotrwałe parkowanie na słońcu,
• kontakt z chemią – oleje, paliwa i agresywne środki czyszczące mogą przyspieszać degradację gumy,
• sposób przechowywania – opony składowane bez felg, ściśnięte, w wilgotnym lub bardzo ciepłym pomieszczeniu tracą właściwości szybciej.

Wraz z upływem lat na oponie zaczynają się pojawiać typowe oznaki starzenia, niezależnie od przebiegu. Najpierw możesz zauważyć mikropęknięcia na boku i w rowkach bieżnika, później widoczne spękania między klockami oraz wyraźne zmatowienie i stwardnienie powierzchni gumy. Niekiedy pojawiają się też odbarwienia i lokalne deformacje. Takie objawy zwykle oznaczają gorszą przyczepność i mniejszą odporność na uszkodzenia mechaniczne.

Po przekroczeniu około 5–6 lat od daty produkcji warto co roku pokazać opony specjaliście. Mechanik lub wulkanizator oceni nie tylko bieżnik, ale też stan gumy, kordów i stopki. Dzięki temu nie będziesz polegać wyłącznie na liczbie lat wynikającej z kodu DOT.

Czy wiek opony powinien decydować o jej wymianie?

Wiek opony odczytany z kodu DOT to bardzo ważny parametr, ale nigdy nie jest jedynym kryterium wymiany. Przy decyzji trzeba połączyć informację o roku produkcji z oceną głębokości bieżnika, stanu boków opony oraz historią ewentualnych napraw lub uszkodzeń. Dopiero cały zestaw danych pokazuje, czy ogumienie wciąż nadaje się do bezpiecznej jazdy.

Na wymianę opon powinno cię skłonić kilka wyraźnych sygnałów, które łatwo wychwycisz przy dokładniejszych oględzinach:

• wiek przekraczający zalecenia producentów i organizacji branżowych, czyli najczęściej powyżej 8–10 lat od daty produkcji,
• głębokość bieżnika poniżej 1,6 mm, czyli minimum wymaganego przepisami, a w praktyce także poniżej 3–4 mm, zależnie od sezonu,
• widoczne pęknięcia, sieć spękań, wybrzuszenia lub „bąble” na boku opony,
• miejsca z odsłoniętymi kordami lub drutami w konstrukcji opony,
• uszkodzenia po uderzeniu w krawężnik, głęboką dziurę lub inną przeszkodę, nawet gdy pozornie wyglądają niegroźnie,
• wielokrotne naprawy lub naprawy wykonane nieprawidłowo, szczególnie w strefie barkowej lub na boku opony,
• nierównomierne zużycie bieżnika świadczące o problemach z geometrią zawieszenia lub jazdą na złym ciśnieniu.

Zdarza się, że stosunkowo młoda opona, mająca zaledwie 2–3 lata, po poważnym uszkodzeniu strukturalnym przestaje nadawać się do dalszej jazdy dużo szybciej niż kilkuletnia, ale zadbana sztuka. Jeśli konstrukcja została przeciążona, przegrzana lub mechanicznie osłabiona, wiek przestaje mieć znaczenie – liczy się realne bezpieczeństwo. Z tego powodu każdą wątpliwą oponę warto pokazać specjaliście.

W zaleceniach wielu producentów i organizacji motoryzacyjnych powtarza się podobny schemat. Po około 5 latach użytkowania zalecana jest regularna, najlepiej coroczna kontrola stanu ogumienia. Niezależnie od wyglądu i bieżnika, opony powinno się wymienić najpóźniej po 10 latach od daty produkcji odczytanej z DOT. Te wytyczne mają być tłem dla twojej decyzji, a nie sztywną datą graniczną, lecz wyraźnie pokazują, że wiecznie na jednym komplecie jeździć się nie da.

Czy kupować nowe i używane opony patrząc tylko na rok produkcji?

Przy wyborze ogumienia warto oddzielić dwie sytuacje: zakup opon nowych oraz zakup opon używanych. W obu przypadkach rok produkcji odczytany z kodu DOT ma duże znaczenie, ale sam w sobie nie wystarcza. Tak samo liczy się stan faktyczny, warunki magazynowania, sposób wcześniejszej eksploatacji oraz wiarygodność sprzedawcy.

Przy zakupie nowych opon dobrze jest zwrócić uwagę na kilka praktycznych kwestii, które pomogą uniknąć rozczarowań:

• akceptowalny wiek nowej opony – za normalne uznaje się, że „nowa” opona może mieć do 3 lat od daty produkcji, o ile była prawidłowo przechowywana,
• warunki magazynowania w hurtowni lub sklepie – chłodne, zacienione i suche pomieszczenie pozwala dużo wolniej starzeć się gumie,
• zgodność oznaczeń DOT w komplecie – wszystkie opony powinny mieć ten sam lub bardzo zbliżony tydzień i rok produkcji,
• pochodzenie od zaufanego dystrybutora – ogranicza ryzyko trafienia na ogumienie pochodzące z niepewnych źródeł lub długo leżące w złych warunkach,
• brak śladów długiego magazynowania w słońcu lub przy źródłach ciepła, takich jak piece czy kaloryfery.

Przy oponach używanych zakres rzeczy do sprawdzenia jest jeszcze szerszy, bo każda sztuka ma za sobą inną historię. Podczas oględzin warto zwrócić uwagę na kilka konkretnych elementów:

• głębokość bieżnika – im mniejsza, tym krócej pojeździsz na danej oponie i tym gorsza przyczepność, szczególnie na mokrej nawierzchni,
• równomierność zużycia – „łysa” jedna strona, wyząbkowane klocki lub płaskie miejsca świadczą o problemach z zawieszeniem albo złym ciśnieniem,
• brak przecięć, wybrzuszeń i bąbli na bokach – takie defekty często oznaczają uszkodzenia konstrukcji,
• brak napraw w strefie bocznej i rozsądna liczba napraw w bieżniku – duża ilość łatek wskazuje na burzliwą przeszłość opony,
• wiek – rozsądnie jest unikać opon starszych niż 6–7 lat, nawet jeśli bieżnik wygląda atrakcyjnie,
• historia użytkowania – ogumienie z flot intensywnie eksploatowanych lub po wypadkach może być mocno przeciążone,
• brak śladów przegrzania, jazdy na bardzo niskim ciśnieniu czy spękań typowych dla starzejącej się gumy.

Na rynku zdarzają się powtarzające się pułapki, na które trzeba uważać przy zakupie zarówno nowych, jak i używanych opon. Częstym zjawiskiem są opony „jak nowe”, ale z bardzo starym kodem DOT, ogumienie z odświeżonym lub nacinanym bieżnikiem sprzedawane jako mało używane, a także nalewki bez wyraźnego oznaczenia ich charakteru. Zdarzają się też opony z odległych rynków, które wiele lat przeleżały w magazynach. Krytyczne podejście i dokładne oględziny są tutaj twoim największym sprzymierzeńcem.

Przy zakupie używanych opon dokładnie obejrzyj każdą sztukę, najlepiej po zdjęciu z felgi w warsztacie, aby sprawdzić także jej wnętrze. Nie ufaj oponom bardzo starym, nawet jeśli mają głęboki bieżnik i dobrze wyglądają na zdjęciach z ogłoszeń. Bezpieczniej jest kupować ogumienie w sprawdzonych serwisach, gdzie możesz spokojnie sprawdzić DOT, historię napraw i ewentualne wady konstrukcyjne.